Het ontstaan van waterwratjes

Waterwratjes zijn in feite kleine pukkeltjes. Deze verdwijnen na enkele maanden. De virus die waterrwatjes veroorzaakt is een poxvirus. De besmetting wordt overgedragen van persoon tot persoon. Dit gebeurt meestal wanner iemand al besmet is met de ze aandoening. Het kan zelfs overgedragen worden van een voorwerp die aangeraakt is geweest door een besmette persoon. Nog een onveilige omgeving is de zwembad.

De ziekte vormt geen echte gevaar voor de volwassenen. Maar het is niet uitgesloten om toch besmet ermee raken. Een belangrijk feit is dat een volwassen persoon kan besmet raken via een seksueel contact. Indien de andere partner ermee besmet is, zal meest waarschijnlijk de de virus overdragen naar de andere partij. Indien een volwassen persoon geen sterke immuunsysteem heeft dan loop die persoon meer risico om waterwratjes te krijgen.

Symptomen van waterwratjes

Na enkele weken kunnen al waterwratjes ontstaan. Het zijn bolvormige pukkeltjes. Ze zijn glanzend van kleur en kunnen soms ook huidkleur hebben. In het midden zijn ze wat ingedrukt. In het begin zijn ze vrij klein, maar na enkele weken zullen ze groter worden. In sommige gevallen gaan ze  zelfs 1 cm groot worden. In het begin zullen er niet veel zijn, maar na een tijdje kan men heel veel waterwratjes krijgen. De meest voorkomende plaatsen op lichaam zijn de oksels, de hals en de romp. In sommige gevallen kunnnen ze zelfs op het gezicht voorkomen.

Bij een volwassen persoon zal een waterwrat meestal in schaamstreek voorkomen als gevolg van seksueel contact. Ze kunnen wel ontstoken raken. Hierdoor zullen ze heel rood worden. Er kunnen dan ook korstjes ontstaan. Na enige tijd zal de huid dan zich genezen. Aan de hand van de voorkomende symptomen zal de arts de diagnose vrij makkelijk vaststellen.

Behandeling van waterwratjes

Om waterwratjes te behandelen bestaan er enkele manieren. Er kan gekozen worden voor bevriezing van de waterwratjes. Men kan overgaan tot een elektrisch verbranding. Er kan ook gebruikt gemaakt worden van een scherpe lepeltje om ze af te krabben. Indien nodig zal ook een verdoving toegediend worden want soms kan de behandeling wat pijnlijk worden voor het kindje. Maar in de meeste gevallen maakt men geen gebruikt van deze behandelingswijzen. De waterwratjes zullen van zichzelf na enige tijd verdwijnen. In uitzonderlijke gevallen zullen waterwratjes meer dan een jaar blijven. Na de verdwijning zullen ze meestal geen litteken achterlaten. Er wordt aanbevolen om de waterwratjes niet krabben met nagels.