Als je online een tweedehands auto gaat kopen, moet je jezelf eigenlijk drie vragen stellen: wat ga ik kopen, waar ga ik dat kopen, en hoe ga ik dat doen? Zeker die eerste vraag wordt gek genoeg wel eens overgeslagen, hoewel dit wel kan helpen.

Door u te oriënteren op het aanbod, een maximumprijs met uzelf af te spreken en een model te kiezen dat bij u past, verkleint u de kans op impulsief overspenderen of het doen van een miskoop. Denk goed na over wat u wilt: als u het belangrijk vindt om het hele gezin of de helft van het elftal te vervoeren, bent u gebaat bij een grote kofferruimte, maar als u voornamelijk alleen op reis bent en veel kilometers maakt, ligt een brandstofzuinig model meer voor de hand. Of misschien dat u deze keer toch echt voor die groene wagen gaat? Alles kan.

De tweede stap is bepalen waar u die auto gaat kopen. Op dit moment hebt u al een model en een prijsklasse voor ogen, en gaat u dus online prijzen vergelijken. Aanbiedingen van particulieren die fantastisch klinken, zijn hoogstwaarschijnlijk daadwerkelijk fantastisch, oftewel pure fantasie, en er is een grote kans dat u opgelicht wordt. Laat aanbieders die vragen om contant geld, betalingen naar het buitenland of weigeren om id te laten zien ook liever links liggen.

Een gezonde dosis wantrouwen is sowieso een goed idee. Regel een bezichtiging, neem iemand anders mee die verstand heeft van auto’s en vraag om een uitgebreide proefrit. Let bij het stationair draaien op het geluid van de motor, daar mogen geen haperingen of rare geluiden in zitten, en kijk goed of er geen rare kleuren rook uit de uitlaat komen bij het opstarten, wat kan duiden op ernstige slijtage.

Andere goede indicatoren van kat in de zak zijn problemen met remolie, motorolie, koelvloeistof, stuur, banden en natuurlijk roest. Want u weet hoe het gaat: de meneer met de vlotte babbel kan nog zo sterk beweren dat de vierwieler van een oud vrouwtje was die er een keer per week de boodschappen mee deed, maar als u in zee gaat met een afgereden auto kunt u er achteraf weinig aan doen dat u een vaste klant wordt bij de garage. En u hoopt natuurlijk dat u slechts af een toe hoeft te betalen omdat een band of autoruit vervangen moet worden.

Als laatste is er dan de daadwerkelijke aanschaf. Vraag om zoveel mogelijk papieren: APK-keuring, onderhoudsgeschiedenis en eventuele verzekeringspapieren geven meer houvast als het misgaat. Probeer niet te bouwen op mondelinge afspraken, maar zet zoveel mogelijk zwart op wit, bijvoorbeeld via e-mail. Zorg dat u in tweevoud een contract tekent of vraag om een factuur.

En dan, als u alles nog een keer nagekeken hebt, is het zover. U hebt online een auto gekocht. Dat hij maar lang mee mag gaan en fijn rijdt.

Het is haast niet voor te stellen hoe onschuldig veiligheidscampagnes op radio en tv ooit waren, vergeleken met de gestileerde gruwelen waarmee je tegenwoordig wordt geconfronteerd. Een van de allereerste initiatieven om roekeloos gedrag onder de Nederlandse bevolking tegen te gaan, liet dan ook geen verminkte lichaamsdelen of losgeslagen ruzies zien, maar draaide om een klein tekenfiguurtje met een wijnglas op zijn hoofd, die onder het motto “glaasje op, laat je rijden” de taxi verkoos boven zijn eigen auto.

Een slogan die daar in zijn eenvoudigheid wel op lijkt is “niets erin, niets eruit”: al jarenlang hét mantra tegen auto-inbraken. Simpele maatregelen blijken nog steeds het belangrijkst in het voorkomen van diefstal en schade. Het gaat namelijk schrikbarend goed met de criminele exploitatie van onze trouwe vierwieler: niet alleen blijven auto-inbraken een veelvoorkomend probleem, maar, zo berichtte de NOS, in 2011 werden er 11.658 auto’s ontvreemd, een handjevol minder dan het jaar daarvoor. Vandaar dat we hier alle tips tegen inbraak en diefstal de revue nog eens laten passeren.

We beginnen met een open deur: laat nooit de deuren openstaan. Alles moet altijd op slot, maakt niet uit hoe snel je weer terug bent. Laat ook nooit de sleutels in het contact zitten. Bijna elke autoriteit op het gebied van verzekering en misdaadbestrijding beaamt dat het geven van aanleiding (of, als je in een hele mooie wagen rijdt, misschien zelfs verleiding) de voornaamste risicofactor is. Ook parkeer je bij voorkeur binnen of op een beveiligde parkeerplaats en anders toch op zijn minst op een goed verlichte plek.

Bij dat “niets eruit, niets erin” komt echter meer bij kijken dan alleen het meenemen van je navigatiesysteem, portemonnee, frontje en mobiele telefoon. Wat ook helpt is om op elke mogelijke manier laten zien dat er in je bolide daadwerkelijk niets te halen valt: geen jassen laten liggen, altijd het handschoenenkastje open laten staan en geen ruimtes afgedekt laten (voor stationwagons).

Wie te veel films kijkt en daardoor het romantische beeld heeft dat een autodief altijd een op zichzelf opererende, wat domme man met een baardje en een koevoet is, heeft het mis. Uit onderzoek van het Ministerie van Veiligheid en Justitie blijkt dat de wereld van de georganiseerde autodiefstal minstens zo georganiseerd is als menig legitieme bedrijfstak. Niet alleen zijn er ontzettend veel verschillende partijen bij betrokken, maar ook maken criminelen bijna altijd een zorgvuldige afweging wat betreft de pakkans en het rendement. Net zoals er bij woninginbraken een drieminutenregel is, zal ook het merendeel van de autodieven afhaken als vooraf duidelijk is dat stelen te lang duurt. Maatregelen als een alarm, een startonderbreker, een stuurslot, het graveren van het kenteken in de ruiten en simpelweg vooruit inparkeren zorgen ervoor dat het gewoon veel minder makkelijk en aantrekkelijk wordt om je auto te stelen.

De laatste tip wordt het vaakst vergeten: wees altijd zeer voorzichtig met je autosleutels. Steeds vaker worden autosleutels ontvreemd uit jassen of tassen of wordt zelfs in huis ingebroken met als enige doel de rammelende bos van de keukentafel te grissen, waarna de bewoner zijn wagen kwijt is. 

Het beperken van auto-inbraken en autodiefstal gaat elke wagenbezitter aan het hart. Niemand wil na een avondje uit een lege parkeerplaats terugvinden of glas van de banken moet vegen en een afspraak moeten maken zodat van je leeggeroofde auto de

autoruit vervangen kan worden. En het zijn dus niet alleen de dure beveiligingssystemen en beveiligde parkeervoorzieningen die helpen: wat betreft de veiligheid van je auto zit geluk net zo goed in de kleine dingen.

Volgens een recente opiniepeiling van TNS-nipo in opdracht van Bouwend Nederland vreest 6 op de 10 Nederlanders de regionale wegen. En wie een minuutje over heeft om via de bekendere zoekmachines naar websites te speuren met termen als “asfaltschade melden” of “gat in de weg” vindt verschillende digitale meldpunten om dit euvel onder de aandacht te brengen. Maar is dit kleinzerigheid van de Nederlandse autobestuurder of is er hier echt iets aan de hand?

In België is het de aantal schadeclaims wegens slecht wegdek de laatste tijd tot ongekende hoogte gestegen en hoewel er in Nederland nog geen harde records gebroken zijn, lijkt ook bij ons de hoeveelheid schade op te lopen. De oorzaak hiervan is tweeledig: ten eerste waren de afgelopen paar winters vrij streng, wat zijn tol eist op de kwaliteit van de wegen. Daarnaast zorgt de economische recessie ervoor dat de verschillende wegbeheerders vaak bezuinigen op onderhoud. Het lijkt er in ieder geval op dat schade door slechte asfaltering meer is dan alleen een overtrokken klacht.

Dat brengt ons op het volgende punt: wie is er eigenlijk aansprakelijk? Dat is in principe altijd de wegbeheerder, maar gezien het feit dat dit maar liefst vier verschillende instanties kunnen zijn (het Rijk, de Provincie, de gemeente en zelfs het Waterschap) is dit niet altijd duidelijk. Bovendien blijkt zo’n 80% van de claims te worden afgewezen, wat dan weer komt doordat er bij veel schade sprake is van overmacht. Zaken die in Engelstalige verzekeringsvoorwaarden steevast met “an act of God” worden aangeduid, zoals schade aan de weg door een omgewaaid verkeersbord of afgebroken tak, vallen in eerste instantie niet onder de verantwoordelijkheid van de beheerder.

De gevolgen van schade kunnen verstrekkend zijn. Een klapband op een snelheid van 120 km/u wens je niemand toe. Dat geldt voor zowel de inzittenden van de getroffen auto als die van auto’s in de directe omgeving. Toch moet men bij schade aan de weg aan veel meer denken dan alleen diepe kuilen die tot grote ongelukken leiden. Schade kan ook ontstaan door kleinere onregelmatigheden waardoor de banden het begeven of opspringende steentjes die leiden tot glasschade en als gevolg hebben dat het tijd is voor een autoruit vervangen. Maar op welke weg u ook rijdt, en wat voor soort schade u eventueel oploopt, over een ding kunnen we het eens zijn: gaten in de weg zijn meer dan alleen een ergernisje!

Zo op het eerste gezicht hebben wij in Nederland veiligheid vrij hoog in het vaandel staan bij het kiezen van een nieuwe auto. Uit onderzoek van de stichting Bovag-rai blijkt dat (weinig verassend) Volkswagen, Opel en Ford nog steeds de populairste auto’s van Nederland zijn. Dat zijn de modellen die ook hoog scoren in het onderzoek van Forbes magazine over de veiligste auto’s van 2012. Dus kiezen wij, met eeuwige favorieten als Volkswagen Golf en Ford Focus, zo over het algemeen dus voor verantwoorde auto’s. Toch blijkt dat bij het kiezen voor een nieuwe wagen brandstofverbruik en uiterlijk vaak net zo belangrijk, of zelfs belangrijker zijn dan veiligheid. Zo worden merken die traditioneel bekend staan als “veilig”, zoals Volvo, al snel over het hoofd gezien vanwege hun saaie imago.

Wat overigens wel opvalt is dat de lijst van Forbes zeker niet wordt gedomineerd door de grote jongens. Zo zien we bijvoorbeeld ook Koreaanse merken als Kia hoog op het lijstje staan. Dat is toch geen naam die veel mensen in de eerste instantie associëren met veiligheid. Hoewel in Nederland Aziatische vierwielers misschien net wat minder populair zijn, blijkt dat zij toch zeker een veilige bak kunnen maken. Het komt er dus op neer dat de in Nederland meest populaire auto’s relatief veilig zijn, maar dat veiligheid niet voorbehouden is aan de meest populaire producenten. Natuurlijk is dit ook weer geen garantie, zoals blijkt uit het eerder genoemde geval van de beruchte Landwind-SUV.

Iets wat veel mensen niet zullen weten is dat naast het type auto ook de kleur van invloed is op de veiligheid. Uit onderzoek van het Monash University Accident Research Centre blijkt dat witte auto’s het minste crashen, wat voornamelijk heeft te maken met het feit dat lichtere kleuren de zichtbaarheid vergroten. Dat is dus slecht nieuws voor wie in een donkere auto rijdt en gezien het feit dat snelwegen in Nederland tegenwoordig bijna uitsluitend bevolkt lijken te zijn met zilveren bolides geeft dat weer aan dat populair niet altijd het veiligst is.

Veiligheid hangt natuurlijk af van vele factoren en uiteraard vallen kleine variaties in veiligheid veroorzaakt door het model of de kleur van een auto in het niet bij de risico’s die zaken als verkeersovertredingen en rijden onder invloed met zich meebrengen. En voor de meeste mensen geldt natuurlijk, of hun auto nou populair, obscuur, wit of zwart is, dat ze qua schade nooit meer hoeven te doen dan uitdeuken of een autoruit vervangen.

Wie zichzelf en zijn auto wil leren kennen onder omstandigheden die niet alledaags te noemen zijn, kan naar een circuit als dat in Zandvoort gaan en zich inschrijven voor Track Day: een soort open dag waarop je met je eigen of een gehuurde auto het circuit op mag. Het doel is om je rijvaardigheid bij hoge snelheden te verbeteren. Wie het daarom te doen is en het niet slechts als een excuus ziet om eens lekker vol gas over asfalt te scheuren, kan ook echt wat leren. De ideale-lijntechniek, hoe rust en balans in de auto te bewaren en waar je het beste kunt inhalen.

Een Trackday (of ‘vrij rijden’) heb je in verschillende klasses. De meer ervaren coureurs met bijvoorbeeld een kooiconstructie in de auto rijden gezamenlijk in een aparte klasse, maar ook beginners zonder racelicentie en met een eigen Peugeot 206 van tien jaar oud mogen meedoen. Je leert dan niet alleen hoe je jezelf het beste kunt opstellen op de weg, maar je merkt tegelijkertijd wat de mogelijkheden en beperkingen van je eigen auto zijn.

Trackdays zijn natuurlijk niet zonder risico’s: wie met twintig andere onervaren amateurcoureurs tegelijk op een circuit gaat rijden, weet dat de kans dat hij zonder botbreuken de auto weer verlaat net iets kleiner is dan als je lekker aan het forensen bent tussen Almere en Emmeloord. Een helm is dan ook verplicht en eventuele schade is voor eigen rekening. Als de autoruit vervangen moet worden is het natuurlijk ook nog maar de vraag in hoeverre je verzekering dat dekt. De aandacht ligt dan ook met name op het voorkomen van schade en letsel, en men doet een beroep op 'gezond verstand'. Wie meerdere keren een waarschuwingsvlag negeert, moet bovendien het circuit verlaten.

Vrij rijden op een circuit is niet gratis. Je moet er rekening mee houden dat je ongeveer een euro per minuut betaalt op het circuit. Dan heb je eigenlijk alleen de toegang: voor een tientje meer kruipt een instructeur naast je, die je ter plekke uitlegt wat je wel en niet goed doet. Natuurlijk komen daar bovenop ook nog de brandstofkosten: op hoge snelheden verbruik je nou eenmaal net iets meer. Maar als je met je nieuw opgedane ervaring voortaan ergernissen op de provinciale weg kunt voorkomen, is het dat misschien wel dubbel en dwars waard.

Het Radisson Blu heeft een 4 gangen menu onthuldt dat bereid zal worden tijdens een speciaal dinner in het restaurant Entre Terre & Mer van het Radisson Blu Balmoral hotel in Spa, België.

Tijdens twee afzonderlijke avonden zal het Hotel in Spa bezocht worden door Yves Mattagne, chef van het fameuze Sea Grill restaurant in het Radisson Blu Royal hotel in Brussel. Hij zal een 4 gangen menu bereiden in samenwerking met Lionel Richard, chef van het restaurant Entre Terre & Mer in het Radisson Blu Balmoral hotel Spa.

Lionel was een student van chef Yves Mattagne in het Sea Grill restaurant. Door de leerling te zijn van een chef met 2 michelin sterren heeft hij zich binnen de Rezidor hotel groep kunnen ontwikkelen. Het restaurant van Richard, Entre Terre & Mer, heeft, zoals de naam al doet vermoeden, een keuken op basis van locale ingredienten en zeevruchten.

Het 4 gangen menu dat Yves Mattange en Lionel Richard zullen bereiden:

Sint Jakobs schelpen

Oester, Blue Ocean, Sake, Yuzu, Wakame en Sesam

Noord zee Schol

À la meuniere met kreeft-bearnaise saus en eekhoorntjes brood

Hert à la ‘Rossini’

Polenta, Cantarel, Zoete Aardappel, Appel, à la Périgourdine

Knapperige Chocolade-frambozen

Koffie en zoetigheid

Na dit culinaire hoogstandje zal bij Radisson Blu het Kerstseizoen op bijzonder wijze gevierd worden.

Het Kerstseizoen wordt ingevuld met speciale activiteiten zoals ritjes met een arreslee en het luiden van de jachthoorn. S’avonds is er in het restaurant Entre Terre & Mer live muziek. De chef van het restaurant, Richard Lionel, zal een feestmaal bereiden die iedereen kan bekoren. Daarnaast kan men samen met familie genieten van een laat ontbijt in het restaurant met de speciale Christmas Brunch.

De 4 sterren hotels in Spa van Radisson Blu liggen in de Belgische Ardennen, een rustige, historische en groene omgeving. Het recentelijk gerenoveerde Radisson Blu Balmoral hotel Spa heeft een lange historie – ooit was het een plek waar koningen kwamen terwijl heden ten dage de handtekeningen van vele formule 1 coureurs prijken op het plafond van de bar van het Hotel.

Voor vele gasten van dit hotel Ardennen begint en eindigt de dag in het restaurant Entre Terre & Mer waar de chef de gasten regelmatig verrast vanuit zijn open keuken.