Voornaamste trekpleisters van Naxos zijn de stranden en ruïnes. Het heeft een uitgestrekte kustlijn van maar liefst 148 kilometer. De geschiedenis gaat terug tot aan het ontstaan van de Griekse Mythologieën, en Chora (Naxos stad) is geëvolueerd tot een van de mooiste Cycladische stadjes. Gekenmerkt door typisch griekse smalle en steile straatjes, die tussen de gevels door uitzicht bieden op een glinsterende zee. Bovenop de helling kan je een Venetiaans kasteel bezichtigen. 

Fans van archeologie en cultuur kunnen naar de 2500 jaar oude tempelpoort. Voorts kan je verschillende woonhuizen terugzien uit de vroegere periode. Bij archeologisch onderzoek kwam men te weten dat er in de 4de eeuw het “pastatype” vaak werd gebruikt voor woonhuizen: dit zijn huizen waarvan de ruimtes uitkomen op een vierkant aangelegde, open doorgang, de pastas. Een rechte hoek doorkruist de hoofdstraten na elke 39 meter, waar bij alle snijpunten grote rechthoekige bases werden aangebracht. Je kan er eveneens een klein Museum terugvinden die vondsten uit de vroegste tijd aantonen.

Een ander museum is het Domus Della Rocca-Barozzi museum dat een nauwkeurig beeld geeft van het burgelijk leven in Naxos in de 19e eeuw.

Ook de Griekse tempel van Apollon, de Portara, aan de ingang van de haven is een bezoek meer dan waard.

Wandelaars kunnen zich wagen aan het beklimmen van de Za, de hoogste berg van de Cycladen, met zijn 1400 meter.

De plaatstelijke bevolking is voornamelijk bezig met landbouw, dankzij de vele ondergrondse riviertjes is het eiland namelijk bijzonder vruchtbaar. Voorts is de marmerijverheid een tweede noemenswaardige inkomst voor de bevolking. Door zijn centrale ligging in de Cycladen, is Naxos de ideale uitvalbasis om tijdens een rondreis Sicilië de Cycladen te verkennen.

Het was dan ook de eindbestemming van de Grand Tour, wat een soort vakantietrip was die welgestelde intellectuelen in de 18e eeuw deden om klassieke oudheden te bezoeken.

In 580 voor Christus, toen Sicilië nog een kruispunt was van handelsroutes voor de Grieken, Feniciërs en Carthagers, werd een nieuwe stad gebouwd, Akragas genaamd. Destijds hoorden bij de opbouw van een stad ook imposante tempels. Die van Akragas moesten in ieder gavel niet onderdoen voor de befaamde soort uit Griekenland zelf.

Dit zorgde voor jaloezie bij de Romeinen die de stad dan ook veroverden in 210 voor christus en de stad tot Agrigentum doopten.

Verder in de 7e eeuw schoof de stad nog een stuk op richting de rots meer landinwaarts. Vandaag is dat de plek waar de binnenstad nog steeds ligt. 

De Valle dei Templi is dus de grootste trekpleister, waar je acht tempels vindt, in harmonie naast andere heiligdommen en overblijfselen grote periode van welvaart. De tempel van Concordia is het meest intact gebleven en dus ook het pronkstuk. Verder vind je nog tempels voor Zeus (Dorische oorsprong), Heracles, Hephaïstos, Asclepius, Castor, Demeter en Pollux.

Vanaf het Piazzetta Sinatra in de stad kan je na zonsondergang genieten van een uniek uitzicht op de prachtig verlichte tempels.

Tijdens een rondreis Sicilië is een bezoek aan het Museo Archeologico van Agrigento ook een absolute must. De reden hiervan vind je bij de bijna 8 meter hoge telamon, ofwel pilaarbeeld. Dit was onderdeel van een reeksvan 38 gigantische beelden die het dak van de tempel van Zeus ondersteunden. 

Voorts tref je in Agrigento het Chiesa Santa Maria Dei Greci aan, een kerk uit de 11e eeuw die is opgebouwd op de resten van een Dorische tempel uit de 5e eeuw voor Christus. Van deze tempel zijn binnenin de catacomben van de kerk de overblijfselen nog te zien.

De oorspronkelijke naam van Celafu is Cephaloedium, wat paard betekend in het oud-Grieks en zijn oorsprong vindt van La Rocca dat met een beetje verbeelding wel wat wegheeft van een gigantisch paardenhoofd.

Cefalu is vandaag een kleine stad met een 14.000 inwoners, maar in het zomerseizoen vindt zich hier een ware toestroming van toeristen plaats. Leuk voor de liefhebbers, maar voor wie liever de échte sfeer en cultuur opsnuift, wacht beter tot nà het hoogseizoen.

De Duomo di Celafu, ofwel de plaatselijke dom, staat als imposant bouwwerk op en pittoresk stadsplein met naast zich wuivende palmbomen. Dit plaats wordt vervolledigd door La Rocca op de achtergrond. Een leuk detail is dat het pad dat naar de immense houten toegangsdeur van de kerk leidt, uit geplaveid baksteen bestaat en net lijkt alsof er een rode loper voor je is uitgerold naar de kerk.

Als je eenmaal in Celafu bent, moet je er zeker eens uitgebreid gaan dineren.

De beste keuze vind je bij La Galleria, een multifunctioneel restaurant. Naast overheerlijke gerechten vind je er een cocktailbar, een kunstgalerie en een boekwinkel. 

Om je wat meer thuis te voelen, kan je lekker gaan eten bij de Nederlandse Thea en haar La Brace. 

Zoals hiervoor gezegd is de allerpopulairste plek in Celaft het strand. Snorkelen aan het westelijke einde van het strand gaat ook.

Daarnaast kan je La Rocca ook zelf beklimmen. Volgens de legende treed je dan toe tot de voormalige woonplaats van de reuzen, die nog steeds als de allereerste bewoners van Sicilië worden gezien. Na de reuzen werd er een tempel voor Diana gebouwd (5e eeuw voor Christus) en later nog een Normandisch kasteel, waar helaas weinig van overblijft. Desalniettemin maak je hier een schitterende wandeling, een niet te missen onderdeel van een rondreis Sicilië!

Het hart van de stad is te danken aan de eerste Griekse vestiging op het nauwelijks één vierkante kilometer grote Ortiga. Dit is dé plaats bij uitstek voor een wandeling door straatjes met gebouwen uit verschillende bouwstijlen opgetrokken, gezellige restaurants en barretjes en bovendien vlak nabij de zee.

In het Parco Archeologico della Neapolis vind je talloze grotten die zij ontstaat doordat doorheen de eeuwen in de steengroeves het bouwmateriaal voor de stad zijn uitgehakt. Een legende zegt dat de enige echte Oud-Griekse wetenschapper Archimedes hier begraven ligt. Eén van de grotten wordt he ‘Oor van Dionysius’ genoemd: een door erosie ontstane spleet in de rotswant wat vroeger als gevangenis dienst deed. De benaming komt door het feit dat Dionysius aan de ingang van de grot de conversaties in de gevangenis kon afluisteren, vanwege de akoestiek. Ook vind men hier nog overblijfselen van het altaar van Hiëro, dat in de 3e eeuw voor Christus aan Zeus was gewijd. Dit altaar kent groteske afmetingen van 198 bij 23 meter. Naast het altaar ligt een enorm Romeins amfitheater.

Als u van plan bent een rondreis Sicilië te maken, is Syracuse een minder voor de hand liggende; maar zeer interessante stopplaats.

Even een Griekse mythologie tussendoor. Er is een legende dat er twee monsters huisden in de straat van Messina: Scylla en Charybdis. Odysseus moest ze verslaan op zijn reis langs Sicilië. Het veelkoppige monster Scylla at een groot deel van zijn bemanning op, terwijl Charybdis de volledige straat van Messina leegdronk, om het daarna met volle kracht terug uit te spuwen met gevaarlijke draaikolken tot gevolg. Scilla is tegenwoordig een plaatsje in Calabrië.

Messina heeft in zijn geschiedenis heel wat rampen te verduren gekregen. Het was rijk en machtig tot de vernietigende belegering van de Spanjaarden in 1674, daarna volgden nog aardbevingen en een tsunami. Hierbij vielen waarschijnlijk 100000 doden en maakte Messina met de grond gelijk. Uiteraard zijn de Duitsers er in 1943 met hun bombardementen ook gepasseerd.

Messina is een economisch gezien bijzonder belangrijk gelegen stad. Daarom spreekt men al decennia lang van een brug over de Straat van Messina. Tot op heden is men daar nog steeds niet in geslaagd. Verschilende redenen liggen hiervoor aan de basis: angst van tegenwerking door de maffia, angst voor aardbevingen, en dan is er nog de Siciliaanse wens om afhankelijk te worden.

We sommen  u enkele bezienswaardigheden van Messina op:

• De Chiesa Della Santissima Annunziata dei Catalani (jawel!): een Arabisch - Normandische kerk en enig overgebleven bouwwerk na de aardbeving in 1908. Volgens de legende werk de kerk in de twaalfde eeuw gebouwd op de resten van de tempel van zeegod Neptunus,
• Duomo: Gebouwd in 1197 in opdracht van Hendrik VI van Hohenstaufen. Verschillende keren vernield, maar telkens terug opgebouwd!
• Il Campanile is de klokkentoren naast de dom. Met een astronomisch grote klok uit Straatsburg één van de voornaamste bezienswaardigheden van Messina. de toren kan je beklimmen.
• Fontana di Orione: een fontijn van de hand van een leerling van Michelangelo.
• Orto Botanico Pietro Castelli: botanische tuin midden in de stad zorgt voor een oase van rust.

Onder hen zijn er twee vulkanische eilanden Vulcano en Stomboli. De ene, Vulcano geeft huis aan de voortdurend rokende Gran Cratere met de bijhorende geur van zwaveldampen; de andere, Stromboli is werkelijk constant actief en er valt om de twintig minuten dan ook een heus vuurwerk met wisselende kracht te bewonderen. Vooral 's nachts, vanop een bootje, kan men genieten van een uniek aanzien. Stromboli ken je overigens misschien van de filmreeks 'La Meglio Gioventu'.

Het grootste eiland onder de groep Eolische eilanden, is Lipari. Het vormt dan ook de ideale uitvalbasis om de andere, meer afgelegen buureilanden te verkennen. Het kleinste is Panarea, dat in de prehistorie nog bewoond was. Op Filicudi dan weer kan je de ruïnes van een prehistorisch dorp bezichtigen. Je kan er ook de drie pittoreske dorpen bezoeken: Val di Chiesa, Pecorini en Filicudi Porto. 

Een bijkomend fenomeen van deze eilanden, zijn de vele unieke baaien die zich naast de klippen vormen. Deze baaien trekken vooral in de zomer talloze duikers en zwemmers aan. In de winter dan weer komen er allerlei soorten trekvogels zich nestelen tegen de steile rotswanden van de klippen naast de baaien.

Om deze eilanden te bezoeken tijdens een rondreis Sicilie kan je één van de vele bootverbindingen vanuit Milazzo nemen. Eens aangekomen zijn er verscheidene gegidste wandelingen waaruit je kan kiezen, die haast allemaal tot op een paar honderd meter van de werkende krater leiden. Een zonnebril tegen het overdadig lichtgeweld meenemen is de boodschap!

Voor de echte Sicilianen is de vulkaan La Muntagna, simpelweg dé berg. Logisch want met zijn momenteel 3323 meter is de Etna het hoogste punt van Sicilie. Ik zeg momenteel want de hoogte varieert doorheen de geschiedenis voortdurend. Je kan zijn typerende zwarte, kegelvormige top tot op 250 kilometer zien! Eigenlijk bestaat de Etna uit verschillende kraters, aaneengeschakeld rond één immens grote centrale krater. 

Bovendien is de Etna nog springlevend! Het is één van de bekendste nog actieve vulkanen ter wereld. Andere vulkaancelebrities zijn de Vesuvius, eveneens in Italië, de Sakurajima in Japan, Mount Rainier in Washington en de Galeras in Colombia. 

Op 35 kilometer van de top, ligt de Siciliaanse stad Catania. Tijdens de grootste uitbarstingen van de Etna in 1381 en 1669, bereikte het lava zelfs deze stad, waarna het de middellandse zee insijpelde. Het moedigste dorpje op de Etna is ongetwijfeld Bronte, dat sinds zijn stichting al drie keer werd verwoest. De laatste uitbarsting dateert van 10 mei 2008, maar had bijlange na niet zo'n grote omvang.

Vandaag kan je de Etna op verschllende manieren bezoeken. Zo rijdt er een toeristentreintje rond de berg, kan je zelf met de auto via de circumetnea (155km vanuit Catania via kronkelende weggetjes), op de berg via kabelliftjes of terreinwagens, of zelfs te voet. 

In de winter valt er op de Etna een dikke laag sneeuw.  Er worden zelfs elk jaar heuse ski-excursies georganiseerd. Deze winterse sneeuwlaag blijf nog een hele tijd doorheen het jaar liggen dus bij een bezoek aan Sicilie is de kans groot dat je de Etna kan bewonderen met een wit kleedje. 

Sicilie staat ook wel bekend als het Isola del Sole, vrij vertaald het eiland van de zon. Een rondreis Sicilie is dus echt iets voor u als u van zonvakanties houdt. Kijk maar naar de Siciliaanse stad Catania, die het meest aantalzonnen-uren van héél Europa geniet! Jaarlijks schijnt de zon er gemiddeld 2.733 uren. Raad eens hoeveel zevoor België schijnt?: amper 1.585 uren, voor Nederland zelfs nog minder: maar 1.521uren.

Hoe komt het dat ze in Sicilie zo boffen met zo'n prachtig warm klimaat? Wel dat komt door de ligging van Sicilie, onderaan de typerende laars van Italie. Middenin de Middellandse zee en vanuit de Sahara waait er ook nog eens een warme wind, genaamd de Sirocco. Bovendien kan men, mede door deze Sirocco, erg goed surfen op sommige plaatsen in Sicilie. Zo is Capo Lilibeo een walhalla voor iedere surfer.

Raar genoeg kan je op de hoogtevlaktes van de mysterieuze vulkaan Etna kan je een groot deel van het jaar nog sneeuw zien liggen. Amper op 35 kilometer van het broeierige Catania ligt deze wereldberoemden, nog actieve vulkaan. 

Het toeristische seizoen voor Sicilie ligt vooral tussen Pasen en eind oktober, aangezien in deze periode de meeste stranden en resaurants wel open zijn.Wij raden aan om Sicilie in de lente te bezoeken omdat dan het binnenland bezaaid is me bloemen. Op het eiland noemen ze deze periode de primavera siciliana.  Fruitbomen bloeien er bijna het hele jaar door dankzij de vroege lente en de lange zomer. Amandelbomen bloeien zelfs al in februari, wanneer hier nog alles in een diepe winterslaap is. Vervolgens is het de beurt aan de roze-witte bloesem van de sinaasappel- en kersenbomen, waar men in Castelvetrano dan zijn ze weer uitkijken naar de olijventeelt.

Sicilie is dus de ideale vakantiebestemming om de sleur te ontvluchtenn en te genieten van een zalig verwarmende omgeving dankzij het Siciliaanse weer. Typisch een middellands pareltje!