Dyscalculie betekent letterlijk niet goed kunne rekenen. Kinderen die lijden aan dyscalculie verloopt het leren rekenen problematisch. De kinderen hebben problemen met rekenhandelingen, het automatiseren en het toepassen van reken en wiskunde kennis. Het kind kan wel de getallen zien en herkennen , maar weet niet wat ermee te doen. Een kin die lijdt aan dyscalculie begrijpt meestal niets van cijfers. Dit geld voor rekensommen, maar ook voor klok kijken en omgaan met getallen.

Nadat het uitgelegd is , hebben ze moeite om de uitleg te onthouden. Dit ligt niet aan de intelligentie van het kind of aan dat te weinig is geleerd.

Oorzaken van dyscalculie

De echte oorzaak van deze aandoening in niet bekend. Men verondersteld dat deze aandoening een aangeboren erfelijke stoornis is.

Kenmerken van dyscalculie

Volgende kenmerken komen voor bij dyscalculie: problemen met tellen, problemen met het inzicht hoofdrekenen en schatten, indien som bekend is heeft het kind moeite om de getallen waarmee gerekend te onthouden, problemen met de volgorde van getallen, problemen met ruimtelijke oriëntatie, problemen met interpreteren van codes, langzaam werken.

Behandeling van dyscalculie

De kinderen die lijden aan dyscalculie zijn vaak intelligent met een probleem in reken/ wiskunde. Indien een kind getest wordt is het belangrijk om te zien op welke manier het kind alles onthoudt, hoe het met rekenen omgaat en wat er precies moeilijk gaat. Hiernaast moet er ook gekeken worden in wat het kind goed is of wat hij/zij beter kan. Zo zal men de behandelplan en de begeleiding zo goed mogelijk op het kind afstemmen. Vaak maken de kinderen na de diagnose eigen rekenwerk en doen ze het niet met een grote groep. Ze doen het op hun eigen manier en hun eigen tempo. Zo wordt het voor het kind overzichtelijker en zo lopen ze ook niet achter met de rest. Met hun eigen rekenwerk leren ze stap voor stap goed rekenen. Meer info op www.ziekteninfo.nl

Longemfyseem en COPD

Longemfyseem wordt veroorzaakt door roken. Het is een chronische longziekte. Hierbij ontstaan dus problemen in de bloedvaten, in de luchtwegen en in het longweefsel. Longemfyseem valt onder verzamelnaam COPD. COPD is een chronische aandoening. Hierbij wordt de luchtstroom in de longen tegengehouden. Men zal veel moeite hebben met ademen. Je zal beginnen veel hoesten. Er zal ook veel slijm ontstaan. Je gaat ook kortademig worden. Helaas zijn zulke soort aandoening niet geneesbaar. De ziekte tasten de gezondheid heel erg aan met als gevolg tot dood. COPD is een van de vaak voorkomende  doodsoorzaken van de rokers.

Oorzaak van de  longemfyseem en de COPD

In de meeste situaties zijn de patiënten rokers. Roken is de voornaamste oorzaak van deze aandoening. Maar er zijn gevallen waarbij mensen heel lang rokers zijn geweest en toch nooit COPD nog longemfyseem hebben ontwikkeld. Dit wil zeggen dat je lichaam moet de aanleg daarvoor hebben. Voor de personen die deze aandoening al hebben, zullen meer schade toelopen bij een luchtvervuilde  omgeving. De ziekte kan ook ontstaan indien de mens te vaak blootgesteld wordt aan allerlei chemicaliën. Je kan het ook laten erger worden indien je thuis hout verbrand. passief roken kan ook ernstige gevolgen voor later hebben. Kinderen kunnen later COPD krijgen door passief rokers te zijn.

Behandeling van longemfyseem en COPD

Momenteel is er geen behandeling voor deze aandoeningen. De enigste dat er gedaan  kan worden is om de klachten te beperken. Er bestaat een therapie om de schade van de luchtwegen en de longen te verhelpen. Voor de kortademigheid zullen luchtwegverwijders gebruikt worden. Deze zorgen ervoor de kortademigheid in orde komt. Er bestaan ook ontstekingsremmers. Deze kunnen ernstige aanvallen verminderen.

Sommige mensen hebben te kort aan zuurstof. Door veelvuldig toedienen van de geschikte hoeveelheid zuurstof, zal de patiënt meer kansen hebben om ernstige schade te voorkomen. Er wordt aanbevolen om veel te bewegenn. Door het raad van een fysiotherapeut te volgen kan je zelfs aanleren hoe je de hoest aanvallen onder controle kan houden. Vele personen hebben moeilijkheden met hun eetlust. De mens kan heel sterk vermageren. Een juiste voeding opname is heel belangrijk.  

Nog een optie is de longtransplantatie. Maar de probleem hierbij is dat er is een grote wachtlijst. Er zijn weinig donors. Er kan ook een operatie uitgevoerd worden. Hier zal men proberen om de aangetaste delen van longweefsel te verwijderen. De ziekte kan heel veel last bezorgen aan de mens. Het is heel belangrijk om de advies van je dokter te volgen. Zo kan je verergering van klachten beperken.

Ziekte van Graves

Wanneer in onze lichaam antilichamen worden geproduceerd die de werking van de schildklier versnellen, spreekt men dan van de ziekte van Graves. De schildklier bevindt zich aan de voorkant van de hals. Deze maakt hormonen zoals T4 en T3. Deze hormonen worden met het bloed naar de weefsels gebracht. De hoeveelheid productie van  schildklierhormoon hangt natuurlijk af van de schildklier en hypofyse. Deze laatste regelt mee de productie van de hormonen. De hypofyse is een orgaan in onze hersenen. De schildklierhormoon heeft grote invloed op de stofwisseling en hartritme in de lichaam. Het speelt ook een grote rol tijden zwangerschap. Deze is namelijk verantwoordelijk voor een goede hersensontwikkeling ban een pas geborene. De ziekte treft veel mensen aan, vooral vrouwen met middelbare leeftijd.

Symptomen van de ziekte van Graves

Er zijn veel voorkomende klachten bij de ziekte van graves. De patiënt snelle hartkloppingen krijgen. Je kan wat gewicht verliezen gedurende deze periode. In loop van tij kan je heel vermoeid raken. Je lichaam zal veel meer zweten dan gewoonlijk. Je zult ook last hebben van diarree. Andere klachten kunnen tevoorschijn komen als oog pijn. De ogen kunnen ontstoken raken. Ze zullen rood van kleur worden. Je kan ook tranen krijgen. De ogen kunnen zelfs uitpuilen. Aan de hand van deze klachten zal men een diagnose vaststellen. Indien nodig zal men ook een bloedonderzoek doen.

Behandeling van de ziekte van Graves

Er zijn tegenwoordig medicaties die als behandeling voorde ziekte van Graves worden voorgeschreven. Deze zorgen ervoor dat de aanmaak van schildklierhormoon wordt onder controle gehouden. Soms kunnen deze medicaties wat bijwerking geven zoals huiduitslag. De behandeling zal enige tijd duren. na de behandeling zal men terug een onderzoek moeten verrichten om het effect van de behandeling te zien. De medicaties hebben in het algemeen een vrij goede impact op de ziekte van Graves. De helft van de patiënten kan genezen worden na inname van medicijnen. Het is heel belangrijk om de raad van je arts te volgen.

De ontsteking van de huid veroorzaakt door de bacteriën. De ziekte wordt wondroos ofwel belroos genoemd. Deze bacteriën staan bekend onder de naam streptokokken. Na de ontsteking zal de huid rood en pijnlijk worden. In de meeste gevallen komt wondroos op het onderbeen tevoorschijn maar in andere gevallen kan dit verschijnsel ook op de armen en op het gezicht voorkomen.

De symptomen van de wondroos worden snel en duidelijk zichtbaar. Er ontstaat meestal een rode plek op de huis en dit kan in de loop van de tijd groter worden. De lichaamsdelen zullen dan heel dik,warm en pijnlijk worden. Er kunnen ook belaren ontstaan. De mens zal zich heel ziek voelen. Men kan ook koorts krijgen van de wondroos.

Indien de bacteriën doorheen de beschadigde huid binnen dringen ontstaat er dan de wondroos. Dit gebeurt indien bij de mens een kleine wondje open staat. Bij een grotere wonden is het zeker niet uitgesloten. De bacteriën kunnen zelfs via teenwond het lichaam binnendringen en wondroos veroorzaken op het onderbeen. Indien Mente dikke enkels heeft met een ophoping van vocht dan is de kans groter dat de persoon in kwestie wondroos kan krijgen.

Als u een wondroos heeft, moet u zo veel mogelijk gaan uit rusten. U mag niet te lang opstaan en veel lopen. Er wordt aangeraden om het been omhoog te plaatsen. Door goede hygiëne te hebben, kan de verspreiding van de bacteriën voorkomen worden. Zo kunt u andere ook de ziekte besparen en niet besmetten. Sommige mensen kunnen vaker wondroos krijgen dan andere. In zulke gevallen mag u de wond niet aanraken of krabben, de handen moeten regelmatig gewassen worden, de nagel moeten kort geknipt worden en het lichaam moet goed met zeep gewassen worden.

Voor de behandeling van de wondroos wordt ook antibiotica toe geschreven. Na de raadpleging met de arts krijgt u de juiste dosis ervoor. Het is aanbevolen om de volledige kuur af te ronden. Voor verdere complicatie is het adviesbaar om regelmatige controles uitvoeren. 

Een blindedarmontsteking is een ontsteking van de blindedarm. Het is in feite een bacterieel ontsteking van het aanhangsel van de blindedarm. Deze wordt wel eens de appendix genoemd. De blinddarm zelf is op zich niet ontstoken. Om de diagnose van deze ontsteking vaststellen in meeste gevallen zal het simpel zijn. Maar in aparte gevallen kan het heel moeilijk zijn. Als er wordt getwijfeld zal men de appendix gaan verwijderen.  Indien wordt het niet geopereerd zal dit nog erger worden. De mens kan uiteindelijk  een buikvliesontsteking krijgen. Het is heel belangrijk om een correcte diagnose vast te stellen om juiste maatregelen te nemen. De ontsteking wordt aangetroffen bij jongeren, maar het is niet uitgesloten voor andere leeftijden.

De pijn van de appendicitis treedt vooral in de rechter onderbuik. In de meeste situaties begint het pijn eerst voelbaar te worden in de buurt van de navel en dan verspreidt zich naar de onderbuik. Het meest onaangename symptomen zijn gewone misselijkheid, soms kan men gaan overgeven en de eetlust wordt minder en minder. Soms kan de patiënt zelfs koorts krijgen. De sporen van de ontsteking kan terug gevonden worden in het bloed. Deze komen in de vorm van een verhoogde bezinking en er zijn meer witte bloedcellen aanwezig. Indien zijn er twijfels zal er een echoscopie toegepast worden om tot een juiste conclusie te komen. In andere situaties kan de spier die van het buikholte naar het been gaat, geïrriteerd raken. Met als gevolg zal het been van de mens opgetrokken worden.

Op het eerste instantie wordt er aanbevolen om naar de arts te gaan. Na een definitieve diagnose zal men als traditionele methode voor de behandeling van blindedarmontsteking een operatie uitvoeren. Dit gebeurt op twee manieren. Men zal een kleine sneetje aanbrengen in de onderbuik of men zal een laparoscopisch operatie uitvoeren. Deze is een kijkoperatie waarbij kleine gaatjes worden aangebracht. Als er te lang ermee gewacht wordt zullen de darmen en het slip van de buikholte een grote massa omheen de appendix gaan vormen. Hierdoor zal er geen operatie uitgevoerd kunnen worden. In dit geval zal men enkele maanden moeten wachten tot er een operatie weer mogelijk is. Na het operatie zal de patiënt na enkele dagen, meestal vijf dagen, weer gaan normaal eten. Algemeen herstel zal in het meeste gavellen enkele weken duren. Het hestel loopt vrij snel op.

De ziekte van Parkinson werd voor het eerst beschreven door de Brit James Parkinson. Het is feite een stoornis in de hersenen en in de spieren die met elkaar verbonden zijn. De ziekte is een afwijking van het extrapiramidale  systeem. Deze is verantwoordelijk  voor de bewegingen, coördinaties en houdingen van de mens. Dit alles gebeurt aan de hand van dopamine. Dopamine is een chemische stof. In de vroege jaren werd er ontdekt dat door tekort van dopamine ontstaat er een verstoring van de spierbeheersing. Deze is dan meteen de echte oorzaak van de ziekte van Parkinson. Waarom wordt er niet genoeg dopamine geproduceerd is nog niet helemaal bekend. Men heeft ontdekt dat er erfelijke factoren zijn die de ziekte verspreiden.     Eén derde van de patiënten hebben een familielid  die ook deze ziekte heeft.

De ziekte komt treedt meestal op bij mensen boven40 jaar. De ziekte veroorzaakt frustraties bij de patiënten. Men voelt zich opgesloten in zijn lichaam die dan niet gehoorzaamt. De algemene intellect van de mens wordt niet aangetast. Maar de ziekte kan ook bij jongeren voorkomen, vooral boven twintigste jaren. Er bestaan ook geen duidelijke verschillen wie de ziekte kan krijgen. Het komt zoveel als bij mannen als bij vrouwen. De term parkinsonisme is dan de definitie van de voorkomende verschijnselen van de veroorzaakte aandoening. Parkinsonisme kan veroorzaakt worden door medicijnen zoals antipsychotica. Herhalende hersenletsel kan ook eveneens parkinsonsime veroorzaken.

De symptomen van de ziekte van parkinson zijn bevingen van de armen, handen en benen. Patiënten kunne ook spierstijfheid krijgen waardoor het maken van normale bewegingen heel moeilijk zullen zijn. men zal ook in de loop van de tijd geheugen problemen krijgen. De onthouding van sommige zaken zal niet meer evident zijn. Deze symptomen kunnen heel lang blijven optreden en in sommige gevallen zelfs jaren. De diagnose van de ziekte zal meestal aan de hand van scans zoals mri en ct gedaan worden.

Deze paardenrassen worden vaak als sprotpaarden en rijpaarden gebruikt. Ze zijn oorspronkelijk afkomstig uit IJsland. De eerste paarden werden ingevoerd door de Vikingen. De paarden die Vikingen brachten hadden verschillende  origine.  Zo kreeg men ook een verband met paarden afkomstig uit het Noorse kant. De Keltische pony is ook een onmisbare voorouder van deze paardenrassen. Ze hebben veel invloed uitgeoefend in Schotland. In de loop van 19 de eeuw werd in IJsland echter een invoerverbod opgesteld voor alle paarden. Dit invoerverbod is tot nu toe van kracht voor alle geëxporteerde paarden. Als paarden meedoen aan wedstrijden in het buitenland, kunne ze niet meer ingevoerd worden wegens de wettelijke verbod. De enigste optie dat men heeft in zulke geval is het verkopen van het paard.

Deze paardenrassen hebben een opmerkelijke lichaamsopbouw. Bij vele paarden zijn er altijd drie gangen aanwezig. Ze worden de stap, de draf en d galop genmoed. Maar bij deze paardenrassen zijn er nog twee extra gangen aanwezig. De twee extra gangen worden tel en -tolt gangen genoemd. Bij tolt is er zeker een been op de grond aanwezig. De tolt is een goede en zachte gang. Voor de ruiter is het heel makkelijk om ermee te rijden. De telgang is ook een zachte en aangename gang.

Deze paarden hebben grote en mooie ogen. het hoofd is mooi opgebouwd. De neus is goed recht en het heeft wijde neusgaten. De benen zijn sterk en recht. De oren staan dicht bij mekaar. Het paard heeft grote en sterke hoeven. Het staart en de manen zijn  mooi en lang. Deze paardenrassen hebben sterke rug en stevige pezen. Deze paarden hebben meestal een gewicht van 350 kg. De schoftmaat is vrij variërend. Meestal ligt de maat tussen1.30meter en1.40 meter. De paard komt voor in verschillende kleuren voor. Bruin, vos en zwart zijn de meest voorkomende kleuren.